Italië

Italië is een echte voetbalnatie. Clubs als Juventus en AS Roma schoppen het vaak ver in de Champions League en andere toernooien. Dat kan ook niet anders met al die grote namen die het land in de afgelopen decennia voortbracht. Spelers als Paolo Rossi, Roberto Baggio, Filippo Inzaghi, Gianluigi Buffon en Mario Balotelli hebben in het (soms recente) verleden bijvoorbeeld een flinke stempel op het Italiaanse voetbal gedrukt. Naast veel voetbaltalent staan de Italianen vooral bekend om hun gevoel van trots. Dit is natuurlijk het perfecte ingrediënt om goed te presteren tijdens een EK of WK, waarbij ze hun eigen land mogen vertegenwoordigen. Toch is er tijdens dit soort grote toernooien niet altijd succes. Zo wist Italië zich verrassend genoeg niet te kwalificeren voor het WK 2018. Eén voordeel: hierdoor zijn de gepassioneerde Zuid-Europeanen vast extra gemotiveerd om goed te scoren op het Europese kampioenschap van 2020.

De azzurri betreden het voetbalveld

Veel nationale voetbalelftallen hebben een bijnaam. Als de Italianen het over hun team hebben, spreken ze simpelweg over de azzurri oftewel de blauwen. Hiermee verwijzen ze naar de kleur van shirt waarin de voetballers hun thuiswedstrijden spelen. Azuurblauw als dé kleur voor het thuistenue lijkt misschien wat vreemd voor een land met een groen-wit-rode vlag. Waar het precies vandaan komt, is niet helemaal duidelijk. Wel doen er een aantal theorieën de ronde. De één beweert dat het blauw verwijst naar de kleur van de zee en de hemel, terwijl de ander denkt dat het een eerbetoon is aan het koninklijke huis van Savoye. Wat het ook is, het azuurblauwe tenue het heeft de Italianen in ieder geval wel een eigen bijnaam opgeleverd.

Krijgt die ene EK-titel eindelijk een vervolg?

Met het Italiaanse gevoel voor mode is het kiezen van het juiste voetbaltenue van groot belang. Maar uiteindelijk zijn de prestaties natuurlijk nog veel belangrijker. In de geschiedenis van het EK is het al lang geleden dat Italië als kampioen werd gekroond. Dit gebeurde één keer, namelijk in 1968. Zowel in 2000 als in 2012 waren de azzurri wel dichtbij. In 2000 gingen ze met 2-1 onderuit tegen Frankrijk, terwijl Spanje vier jaar later de sterkere was. De eindstand van 4-0 geeft wel aan dat het finaleduel voor de Italianen een zware was. Het absolute dieptepunt voor de Italiaanse voetbalfans is het niet kwalificeren voor het wereldkampioenschap van 2018. Na 1992 was het land bij elk EK en WK aanwezig geweest, maar die reeks is nu toch doorbroken. Het Europees kampioenschap van 2020 is daarom het perfecte moment om te laten zien dat Italië echt op deze toernooien thuishoort. Rome is in ieder geval aangewezen als één van de speelsteden. Dit geeft de azzurri misschien wel de kans om in eigen huis te schitteren. Bij de wedstrijden houdt het Italiaanse elftal ongetwijfeld weer vast aan een aantal tradities. De speler met de meeste interlands achter zijn naam mag zich bijvoorbeeld automatisch aanvoerder van het team noemen. Of dit soort tradities de Italianen de titel oplevert, is nog maar de vraag. Hopelijk laten ze wel weer zien waarom dit land zich een echte voetbalnatie mag noemen.

Copyright © 2018 EK2020.nl. Alle rechten voorbehouden.